Uitvoeringsplannen
Het is niet toevallig dat uitgerekend voor de sector afval als eerste een planmatige aanpak werd bedacht en uitgewerkt. De behoefte aan gepland beleid kwam vooral voort uit concrete problemen met de afvalverwijdering en de ontoereikende aanpak. De Vlaamse Regering stelde om de vijf jaar één afvalstoffenplan vast. Eerst hoofdzakelijk als afvalverwijderingsplan,daarna met meer klemtoon op het inzamelen en voorkomen van afval.
De behoefte aan harmonisatie, coördinatie en integratie heeft geleid tot een vernieuwde planning van het afvalbeleid. Deze krijgt nu gestalte in de vorm van een samenhangend 'stelsel van plannen'. Er wordt dus geen afzonderlijk afvalstoffenplan meer opgemaakt. Het afvalbeleid wordt op strategisch niveau volledig geïntegreerd in het milieubeleidsplan (MBP). Het milieujaarprogramma (MJP) en verschillende uitvoeringsplannen voor het afvalbeleid (UPA) geven invulling aan het afvalbeleid op een operationeel of uitvoeringsgericht niveau. Daarnaast geven uiteraard ook de provinciale en gemeentelijke milieubeleidsplannen een lokale invulling aan het afvalbeleid.
Wat zijn uitvoeringsplannen?
De juridische status en de politieke betekenis van een uitvoeringsplan liggen verankerd in het afvalstoffendecreet (artikel 36 en 37). We gebruiken dan ook enkel de specifieke benaming "uitvoeringsplan" als het voldoet aan de bepalingen van het decreet.
Sectorale uitvoeringsplannen hebben betrekking op concrete projecten, op acties in verband met preventie, recuperatie en verwijdering van afvalstoffen of op specifieke categorieën van afvalstoffen.
De OVAM bereidt het ontwerpplan voor en consulteert de betrokkenen, de Vlaamse Regering wint adviezen in en stelt het plan vast. Een belangrijk aspect is de grote betrokkenheid van derden bij de voorbereiding én de uitvoering. Voor elk plan wordt een uitvoeringsorganisatie opgericht voor de opvolging, evaluatie en bijsturing van het beleid.
De bepalingen van de sectorale uitvoeringsplannen gelden voor de administratieve overheden van het Vlaamse Gewest, de provincies, de gemeenten en de publiekrechterlijke of privaatrechterlijke administraties die belast zijn taken van openbaar nut inzake afvalbeleid, uitgezonderd waar dit uitdrukkelijk is weergegeven in deze plannen. In deze gevallen is het indicatief. Van de bindende bepalingen kan alleen worden afgeweken bij beslissing van de Vlaamse Regering, wanneer daarvoor een gewichtige reden is.
De geldigheidsduur van de sectorale uitvoeringsplannen wordt in ieder plan afzonderlijk vastgelegd.
Jaarlijks wordt voor de meest plannen een actieprogramma opgemaakt. Tweejaarlijks wordt een voortgangsrapport opgesteld.
Waarom uitvoeringsplannen?
Waar de richtinggeving die van het MBP en wetgeving uitgaat globaal is, kunnen uitvoeringsplannen aanvullend een belangrijke rol spelen. Indien hardnekkige, specifieke of complexe problemen rond bepaalde afvalstromen of verwerkingswijzen enkel planmatig kunnen worden opgelost én een maatschappelijke toetsing behoeven, dan zijn uitvoeringsplannen aangewezen. Een uitvoeringsplan is een structurerend instrument: het ordent, zet zaken op een rij en legt een goede link tussen beleidsvoornemens en -uitvoering. Uitvoeringsplannen maken het ook mogelijk om marktgerichter en dus ook flexibeler te werken zodat snel op veranderende omstandigheden kan worden ingespeeld. Dit alles maakt het afvalbeleid doelmatiger en doeltreffender.
Welke uitvoeringsplannen?
Geldende uitvoeringsplannen- Uitvoeringsplan houtafval
- Uitvoeringsplan Milieuverantwoord beheer van huishoudelijke afvalstoffen
- Uitvoeringsplan biologisch afval
- Uitvoeringsplan Milieuverantwoord materiaalgebruik en afvalbeheer in de bouw
- Uitvoeringsplan selectieve inzameling bedrijfsafval van kleine ondernemingen
- Uitvoeringsplan slib
- Uitvoeringsplan hoogcalorisch afvalstoffen
- Uitvoeringsplan bagger en ruimingspecie
- Verslagen van inspraak en advies
- Voortgangs(en -evaluatie)rapporten en jaarprogramma's
- Achtergronddocumenten